Najnowsza wystawa „Nadbrzeżne Opole” jest kontynuacją swoistego „opolskiego tryptyku”. Fotografie są zapisem z ostatnich dwóch lat spacerów nad Odrą, na wyspie Bolko (kanał Wiński), wzdłuż kanału Młynówki płynącej przez centrum Opola. Przedstawiają ciekawe widoki Opola, a niektóre zdjęcia utrzymane zostały w konwencji miłej dla oka ballady.

Wcześniejsze wystawy o swoim mieście autorka prezentowała w Ratuszu pt. „Opole w obiektywie Katarzyny Krause” w lutym 2009 r. oraz gościła z nią w kwietniu w Książnicy Beskidzkiej w Bielsku Białej, a wystawę „Opolanie w Opolaninie” zaprezentowała na zaproszenie Galerii Handlowej Opolanin w listopadzie 2009 r.

W dniach 8 - 30 stycznia 2010 r. zapraszamy do Galerii „Na Cyplu” nad Odrą (Miejska Biblioteka Publiczna), Opole Plac J. Piłsudskiego 5-6. Otwarcie wystawy 8 stycznia o godzinie 17.00.

"

Tate Modern to jedna z najbardziej znanych galerii w Europie. Już po jej otwarciu w roku 2000, została uznana za jedno z najważniejszych i najbardziej prestiżowych muzeów sztuki współczesnej w Wielkiej Brytanii. W ubiegłym roku, spektakularny sukces odniosła wystawa z pracami Francisa Bacona. W tym roku, galeria proponuje coś bardzo odmiennego, a mianowicie wystawę pod ciekawym tytułem 'Pop Life: art in a material world'.

Wystawa ta inspirowana jest Andy Warholem oraz jego słynnym stwierdzeniem, że 'Dobry interes to najlepsza sztuka' ( “Good business is the best art”), co oczywiście należy rozpatrywać jako prowokację, a nie myśl przewodnią kolekcji.

Mimo iz wystawę można oglądać od 10 października, jej treść stała się obiektem publicznej debaty na kilka dni przed oficjalnym otwarciem. A to za sprawą jednego ze zdjęć artysty Richarda Prince'a, które to przedstawiało nagą, 10-letnią wówczas aktorkę Brooke Shields. Jak przyznał Marcus Dickey Harley, manager ds. odwiedzających: 'Obraz został wycofany z kolekcji, jako że mógłby on obrazić osoby zwiedzające galerię '. Kontrowersyjny portret zastąpiony został wizerukiem już 18-letniej gwiazdy, ubranej w kostium kąpielowy.
Richard Prince to jednak nie jedyny artysta, który dotyka tematu seksualności, nagości a czasem nawet pornografii.

'Pop Life' przedstawia prace takich artystów jak: Damien Hirst, Keith Hering, Tracey Emin, Jeff Koons, Takashi Murakami, Richard Prince, Martin Kippenberger czy Maurizio Cattelan.

Wśród tego zaszczytnego grona, znalazło się również miejsce dla Polaka Piotra Uklańskiego, który stworzył kolekcję pod tytułem 'The Nazis' oraz 'Untitled (Polesploitation)'. Artysta pochodzący z Warszawy, a mieszkający w Warszawie i w Nowym Jorku, zaczerpnął inspiracje z historii Polski i 'zabawił' sie nią w formie pop art, komentując stereotypy istniejące w społeczeństwie oraz upadły moralnie świat mediów. Uklański jest mocno krytykowany za swoją interpretacj ę oraz wyraz artystyczny z powodu zdystansowanego podejścia co do historii i sztuki. Jednakże jego prace, jak na przykład obraz pop ikony Grace Jones z mała broszką, przedstawiającą flagę Solidarności są na pewno bardzo oryginalne, godne uwagi oraz wymagają głębszej analizy.

Spośród reszty artystów, na uwagę zasługuje również Keith Hering i jego 'Pop Shop'. Duży pokój został przekształcony w prawdziwy sklep pop. Na białych ścianach widnieje czarne grafitti, które artysta przeniósł na ulice Nowego Jorku w latach 80-tych, by wnieść trochę sztuki w życie mieszkańców metropolii. Muzyka z tego okresu oraz prawdziwy sklepik z t-shirtami, znaczkami itp. stwarzają niepowtarzalną atmosferę i czynią dzieło Heringa wyjątkowym."

Barbican Centre to ośrodek sztuki, znajdujący sie w 'City of London', który pod jednym dachem oferuje szeroko rozumianą kulturę: muzykę (zarówno klasyczną jak i popularną), film, teatr, taniec, wystawy oraz wydarzenia edukacyjne. Istnieje ono od roku 1982 i jest bardzo ważnym miejscem na kulturalnej mapie Londynu.
Niedawno polski artysta Robert Kuśmirowski dostąpił zaszczytu zbudowania swojej instalacji 'Bunkier' w galerii 'Curve', czyli przestrzeni otaczającej tył sali koncertowej w Barbican Centre.

'The Curve' to strefa, która została otwarta w 2006 roku i znajduje się po prawej stronie od głównego wejścia do centrum. Przeznaczona jest na wystawy najlepszych międzynarodowych artystów współczesnych. Przed Kuśmirowskim swoje dzieła wystawiali na przykład: Tomas Saraceno, Clemens von Wedemeyer czy Richard Wilson.

Polski artysta urodził sie w 1973 roku w Łodzi, a obecnie zamieszkuje Lublin. Jest absolwentem Wydziału Sztuk Pięknych na Uniwersytecie Marie Curie-Składowskiej w Lublinie. Jego prace pokazywane były wcześniej nie tylko w Polsce ale również w Berlinie czy Nowym Jorku. Teraz przyszedł czas na Londyn, gdzie artysta przedstawił replikę bunkru z czasów drugiej wojny światowej. Jak autor powiedział w wywiadzie dla BBC news: Pracuję i czerpię inspiracje z przeszłości, ponieważ dobrze jest wrócić do najważniejszych punktów w historii. To właśnie historia powstania Barbican Centre, położonego na terenie mocno zbombardowanym w czasie drugiej wojny światowej, zainspirowała artystę do zbudowania tej instalacji. Kuśmirowski starannie dobrał przedmioty takie jak żelazne beczki, drewniane biurka, wyłączniki, węgiel czy łopaty, aby stworzyć niesamowicie prawdziwą i przejmującą atmosfere tamtego okresu. Ważną częścią jego projektu jest reprodukcja długich torów, po których wyworzono ludzi koleją do obozów koncentracyjnych.

"

Tytuł wystawy „POBRZEŻA” nawiązuje do pewnego projektu, jaki Marco Kaufmann zrealizował w ostatnim czasie: odbył podróż artystyczną wzdłuż wschodniej granicy zjednoczonej Europy.

Ta nowo utworzona granica zastąpiła starą, zdemontowała dawną żelazną kurtynę, ale też stworzyła nowe szanse. Jest tu też poszukiwanie tożsamości, tej, która odeszła wraz z upadkiem muru berlińskiego, jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki kreując nową przestrzeń.

W obrazach Marco niezwykle czytelny jest syndrom granicy. Oglądający jest nieomal zmuszony, aby ten świat poza ramami jego obrazów dalej rozprzestrzeniać, kontynuować granice, które artysta tak zdecydowanie kreśli, po czym nieoczekiwanie zmusza do ich przekraczania. Tak więc jego sztuka potrafi wytrącić z równowagi.

Abstrakcyjne formy nie tworzą żadnego konkretnego przesłania, one wskazują jedynie na znaki, na coś niewytłumaczalnego, co znajduje się poza obrazem. Całość przekracza granice logicznego rozumowania. Podmiot i przedmiot zostają zniesione, a nieprzyczynowość oraz przedobrazowość stają się zasadą. Kiedy widzi się obrazy Marco, natychmiast uruchamia się fantazja. Gotowe są rozśmieszyć, zrobić kawał. Potrafią też jednak przysposobić do walki o władzę koloru nad formą, o granice, które są do zdobycia. W obronie tożsamości. Każda granica zapewnia przecież ojczyznę i tożsamość. Zbliżyć się do kogoś, postawić coś przy krawędzi, czuć różnicę, i wszystko to uczynić widzialnym. Tak więc jego obrazy zawsze mają do czynienia z tematyką ludzkich granic, z relacjami. Są próbą zbliżenia, przyjaźni, czasem wrogości. Są jak listy miłosne pisane w letni wieczór daleko stąd, podczas gdy stęskniony adresat czeka w zimnym mieszkaniu.

W ramach projektu: „Miejsce Dla Sztuki w Firleju” zapraszamy na kolejny wernisaż. Tym razem swoją twórczość zaprezentuje Bartek Zamarek. Spotkanie będzie połączone z koncertem wrocławskiego zespołu Sahara.

Bartek Zamarek jest wszechstronnie wykształconym młodym artystą z Wrocławia o imponującym dorobku. W pracach prezentowanych na wystawie wykorzystuje malarstwo jako świadome odejście od technik komputerowych w urzeczywistnianiu wizji architektonicznych. Celowość tej decyzji podkreśla fakt, iż artysta biegle posługuje się nowoczesną technologią, mając w swoim dorobku doświadczenia w architekturze wirtualnej, grafice komputerowej i designie. W tworzonych przez niego futurystycznych krajobrazach odnaleźć można echa inspiracji architekturą dekonstruktywistów, scenografią filmową oraz video-artem.

Malarstwo Zamarka jest formą ekspresji, która daje możliwość samodzielnego kreowania wirtualnej przestrzeni, tworzenia wyzwolonego z ograniczeń ekonomicznych i materiałowych współczesnej architektury. Jest zarazem alternatywną, idiosynkratyczną drogą poszukiwań, która architekturze, w ogromnym stopniu zdominowanej przez wymogi komercyjne i kolektywną produkcję biur architektonicznych, nadaje indywidualne piętno artysty oraz formę uwolnioną od ograniczeń strukturalnych.

Karoshi (albo karoushi, karoshi – zjawisko nagłej śmierci w wyniku przepracowania i stresu. Pierwszy przypadek karoshi odnotowano w Japonii w 1969. Dotyka nagle ludzi w pełnym zdrowiu, w okresie wielkiej aktywności.

Sprawa dotyczy wszystkich warstw społecznych zarówno białych kołnierzyków jak i szarych koszul. Zawały serca, wylewy związane z nadmiernym dociążeniem pracą, to dziś chleb powszedni. Pozwoliłem sobie przetransponować obraz Petera Paula Rubensa pt.: „The Feast of Herod”, który zrobił na mnie ogromne wrażenie, gdy mogłem go podziwiać w Edynburgu. Ścięta głowa Jana Chrzciciela , jest dobrym synonimem, tego co dzieje się obecnie z szerokimi rzeszami ludzi, kiedy ,to szef wysuwa wciąż narastające zadania, a nasze życie zdaje się już być policzone...

Jan S. Wieczorek
Technika: Akryl
Wielkość:137cm X 94 cm

Dobry trunek podany w pięknej karafce uczyni chwilę spędzoną w naszym domu niezapomnianą. Warszawska Galeria "Blanka" oferuje szeroki wybór karafek oraz innych przedmiotów sztuki użytkowej.

Karafka od wieków zajmowała centralne miejsce na stole. W niej nawet najbardziej pospolite trunki nabierały szlachetnego charakteru. Poza walorami stricte użytkowymi spełniała ona także funkcje dekoracyjne. Obecnie karafki wracają do łask stanowiąc ciekawą alternatywę dla mało reprezentacyjnych butelek. Szczególną popularnością cieszą się te w typie art déco. Czystość formy oraz różnorodność kształtów sprawiają, że karafki art déco doskonale komponują się z nawet najbardziej nowoczesnym wystrojem wnętrz. Specjalną ofertę dla wszystkich amatorów starego szkła przygotowała Galeria "Blanka" przy ul. Senatorskiej 11 w Warszawie.

Na klientów Galerii "Blanka" przy ul. Senatorskiej 11 w Warszawie czeka szeroki wybór karafek o różnorodnej stylistyce i kolorystyce, które pochodzą z wielu zakątków Europy. Ręcznie szlifowana karafka z warstwowo rubinowanego, kryształowego szkła, wytworzona została w latach międzywojennych XX w. w uznanej, czeskiej manufakturze Bohemia. Urzeka ona smukłą linią oraz pięknie nasyconą, rubinową barwą. Na miłośników połączenia szkła i srebra czeka karafka pochodząca z międzywojennej Francji. Delikatne, kryształowe szkło wytwornie prezentuje się w szlachetnej, srebrnej oprawie. Eleganckiego charakteru nadaje jej subtelna, trawiona dekoracja roślinna. Te, oraz wiele innych stylowych karafek można kupić w "Blance" jednej z najstarszych galerii w Warszawie.

Galeria "Blanka" przy ul. Senatorskiej 11 w Warszawie oferuje szeroki wybór przedmiotów sztuki dawnej, w tym m.in. : mebli, malarstwa, porcelany, sreber, szkła. Ponadto osoby zainteresowane sprzedażą komisową starych przedmiotów mogą liczyć na profesjonalne doradztwo w zakresie wyceny ich wartości. Więcej informacji na temat galerii można uzyskać na stronie internetowej www.galeriablanka.pl.